در اين رابطه بود كه صدائى به گوش مردم رسيد كه « لا سيف الَّا ذو الفقار و لا فتى الَّا علَّى » ؛ شمشير منحصر به ذو الفقار و جوانمردى و دلاورى منحصر به حضرت على عليه السّلام است ! [ الرياض النضره 2 / 172 ] « على بن سلطان » در [ شرح مرقات 5 / 568 ] از « ابو رافع » نقل كرده است ، هنگامى كه در جنگ احد حضرت على عليه السّلام اصحاب الويه را از پاى در آورد ، « جبرئيل » نازل شد و به عرض رسانيد : يا رسول اللَّه ! همانا عمل امروز على عليه السّلام دليل بر مواسات و از خود گذشتگى است . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در پاسخ فرمود : اين مواسات از آن جهت است كه « انّه منّى و انا منه » « جبرئيل » عرض كرد : من هم يا رسول الله ، از شما دو تن محسوب مىشوم ! « محب طبرى » و « على بن سلطان » گفته‌اند كه اين حديث را « احمد حنبل » در كتاب « المناقب » نقل كرده است . مؤلف گويد : هيثمى هم در [ مجمع 6 / 114 ] اين حديث را نقل كرده است و اظهار مىدارد كه « طبرانى » هم روايت كرده است و « متقى » هم در [ كنز العمال 6 / 400 ] از « طبرانى » نقل نموده است . [ همان كتاب 2 / 202 ] اظهار مىدارد « ابو سعيد » در كتاب « شرف النبوة » مىنويسد : رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمود : يا على خداى تعالى سه گونه موهبت به تو عنايت فرموده است كه به و هيچيك از مردم من ، عنايت نفرموده است : 1 - پدر زنى مانند من به تو ارزانى داشته است كه به من عنايت نكرده است ؛ 2 - همسر پاكيزه گوهر راستگو و راست رو به تو مرحمت داشته كه به من عنايت نفرموده است ؛ 3 - حسن و حسينى از پشت تو به وجود آورده است كه چنان دو فرزندى از پشت من بوجود نياورده است ؛ آرى ! من از شمايم و شما از من مىباشد .